Grudzień 12 2018 06:33:27
Nawigacja
Strona główna
Artykuły
Historia parafii
Duszpasterze
Kancelaria Parafialna
Ogłoszenia parafialne
Ministranci
Kontakt
Galeria
Patroni parafii
Szukaj
Wyszukiwarka osób pochowanych
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Polichromia Lubranieckiego Kościoła wspomnienia
Twórcą polichromii kościoła w kościele parafialnym w Lubrańcu jest Bronisław Kopczyński (ur. 30.04.1882 w Warszawie, zm. 25.10.1964 r. w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Powązkowskim).
Wykonanie malowideł w latach 1932-1936 w Lubranieckim kościele było debiutanckim popisem artysty. Dzięki pięknu polichromii w Lubrańcu zyskał sławę i rozpoczęła się kariera artystyczna tego twórcy.
Bronisław Piotr Kopczyński – polski artysta malarz, rysownik, grafik. Autor popularnych litografii i akwarel związanych z Warszawą.
W latach 1902-1905 studiował w Krakowie na Akademii Sztuk Pięknych między innymi pod okiem Teodora Axentowicza. W 1906 roku wrócił do Warszawy i zajął się tworzeniem. W latach 1911-1912 ponownie studiował na krakowskiej ASP, tym razem pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego i Jacka Malczewskiego.
Głównym obszarem zainteresowania artysty była zabytkowa architektura polskich miast. Uwieczniał ją głównie w akwarelowych cyklach, które powstawały zwykle w trakcie pobytu w poszczególnych miastach (cykle widoków Wilna, Warszawy, Lublina, cykle Sześćsetletnia Warszawa w przeddzień zbrodni hitlerowskich oraz Piękno i polskość ziem odzyskanych). Podczas krótkiego pobytu w Lublinie powstało 50 prac ilustrujących widoki tego miasta (Ulica Mostowa, Ulica Krawiecka, Ruiny starego pałacu, Brama Grodzka, Klasztor oo. Bernardynów, Brama Krakowska i inne).
Malował zarówno stare budynki jak i charakterystyczne detale. Na jego pracach pojawiały się stare kościoły, kamienice, podwórza, fasady, rzeźbione schody. Na tle architektury przedstawiał przypadkowe postacie i charakterystyczne typy mieszkańców: wąsatych dozorców, stare przekupki i ulicznych grajków. Dążył do tego, by utrwalić wyjątkowy urok i klimat Starego Miasta w Warszawie, które na jego oczach się zmieniało. Prace Kopczyńskiego są z jednej strony realistyczne, z drugiej zaś krzywe linie wprowadzają do jego prac charakterystyczny - niemal baśniowy - nastrój.
Oprócz akwarel, Bronisław Kopczyński wykonywał również litografie i rysunki satyryczne do czasopism. Jest także autorem polichromii kościelnych (wykonał m.in. polichromie w prezbiterium kościoła św. Katarzyny (1938) oraz w kościele Matki Boskiej Zwycięskiej na Kamionku (po 1945)) i scenografii teatralnych (Teatr Ludowy w Krakowie, Teatr Współczesny w Warszawie).
Autor pamiętników Przy lampce naftowej: wspomnienia o dawnej Warszawie, Krakowie, wędrówkach z farbami, spotkanych ludziach 1882-1952 (1954).
Bronisław Kopczyński w książce pt. "Przy lampce naftowej", opisał wspomnienia z malowania polichromii Lubranieckiego Kościoła, s. 326-340.
Szczegóły artykułu na stronie: https://drive.google.com/file/d/1WhCR1moi6L1PtYJuCjWAhhcT28nI_OT0/view?usp=sharing
i https://drive.google.com/file/d/1yroZS3ZYFwNoe4uNbAymJcVSy3EaWsL4/view?usp=sharing

Opis tablic erekcyjnych w kościele:
Pierwsza w Kruchcie Kościoła
D.O.M.
Ecclesia a Gregorio et Joanne de Lubraniec a. 1490 aedificata, temporis iniuria ad ruinam vergere coepit A.D. 1907 Stanislai Muznerowski parochi cura piisque vero oblationibus parochianorum praeprimis munificentia loci haeredis Elisabethae Piwnicka amplificata, a fundamentis reaedificata duobus sacellis aucta turrique adornata est

Swobodne tłumaczenie na język polski:
Deo Optimo Maximo - Bogu Najlepszemu, Największemu
Kościół, [z którego pochodził] Grzegorz i Jan z Lubrańca. Zbudowany w r. 1490 zaczął się rozpadać z powodu swojego wieku. W Roku Pańskim 1907 Stanisław Muznerowski jako pobożny duszpasterz, wraz z ofiarnymi parafianami, zwłaszcza dzięki szczodrość spadkobiercy Elżbiety Piwnickiej, która ofiarowała swoje dobra, aby odbudowano dwie kapliczki zniszczone przez wroga.

Druga w prawej nawie bocznej
Erec: 1 Eccle. Lubra: sublilu S. Joannis Bab. per Pechi [Pedu] Dnu Gregorium Deilani de Lubr. Lubrański Vice Cance. Regni Poloniae Archidi. Cale. Cracovi Palronu A.D. 1490.
2. Collegi Canonicor Latera. Per Eunde neoror B. Erec. Drui Jaonne de Lubra. Lubrański Epis. Poznaniensis A.D. 1497 Jupre (Supre) Isli. Can. Regn.
A.D. 1812 Nova Organi. Boeposilu. A.D. 1822 Praeposi fuit Valentinus Jórkiewicz. 2. Preposi Ludvicus Bromirski illo faceta. Restauratio Ecclesiae A.D. 1865
Eccle. Lubra. A.D. 1514

Swobodne tłumaczenie na język polski:
Erekcja pierwsza: Kościół w Lubrańcu pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela zbudowany przez Grzegorza pochodzącego z Lubrańca, z rodu Lubrańskich, wice kanclerza Króla Polskiego, kanonika Archidiecezji Krakowskiej w Roku Pańskim 1490.
Drugie dzieje związane są z Kanonikami Laterańskimi, których tutaj sprowadził Jan Lubrański z rodu Lubrańskich, Biskup Poznański w Roku Pańskim 1497
Roku Pańskiego 1812 nastąpiła nowa organizacja parafii. W Roku Pańskim 1822 proboszczem został uczyniony Walenty Jórkiewicz, a następnie w Roku Pańskim 1865 Ludwik Bromirski, którzy troszczyli się o odnowienie Kościoła.
Kościół w Lubrańcu w Roku Pańskim 1514

Trzecia najstarsza w lewej nawie bocznej

Tablica erekcyjna z figurami z brązu Rodu Lubranieckich, u góry herb Godziembów. Środkowa część z napisem wykuta z ciosu, a po bokach wprawione dwie płaskorzeźbione figury fundatorów odlane w brązie. Figura po lewej stronie przedstawia Jana Lubrańskiego, biskupa najpierw Płockiego, a od r. 1498 Poznańskiego, założyciela sławnej Akademii Lubrańskich w Poznaniu (zmarł w 1520 r.); po prawej zaś jego stryja Grzegorza Lubrańskiego, podkanclerzego z czasów Kazimierza Jagiellończyka, (zmarłego w r. 1500). Ta pierwsza płaskorzeźba przedstawia Biskupa Jana z pastorałem w ręku i infułą na głowie, z gestem pontyfikalnego błogosławieństwa. Druga zaś płaskorzeźba przedstawia Grzegorza Lubrańskiego jako podkanclerza koronnego, klęczącego przed nami z tłokiem pieczętnym na łańcuchu (kanclerz musiał stawiać pieczęcie na dokumentach).
Tablica została wzniesiona już po r. 1498, w którym Jan Lubrański został biskupem poznańskim. Odlew i modelunek figur jest bardzo gruby, ale całość nie pozbawiona charakteru.
Napis odczytany przez p. prof. Piekosińskiego:
Ad honorem omnipotentis dei et s. fo. Babtiste hoc temlum funditus est erectum per referendum paterem Gregorium de Lubrancz regni Polonie vicecancellrium etc. Ornatum vero et testitudinibus perfectum per referendum d. Jo. De Lubranicz apiscopum Posnan. Nepotem, 1495
Tłumaczenie:
Na cześć Boga Wszechmogącego i miejsca chrztu Grzegorza z Lubrańca, wicekanclerza Królestwa Polskiego, została upamiętniona tablica idealnie odnosząca się do Jana z Lubrańca, biskupa Poznańskiego, wnuczka, 1495
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Ostatnie artykuły
Polichromia Lubranie...
SEKTOR C cd., SEKTOR...
SEKTOR C. Spis grobó...
SEKTOR B cd. Spis gr...
SEKTOR B. Spis grobó...